وجاءت سكرة الموت

سه ره نجام سه ختىو بيهوشى مه‌رگ ديته پيشى

 

خواى گه‌وره ئه فه رموويت:

(الّذي خَلَقَ الموْتَ والحَياةَ ليَبلْوَكُمْ أيُّكُمْ أحْسَنُ عَملاً وهـوَ العزيزُ الغفُور).(الملك/ 2)

يانى: «ئه‌و خوايه‌ش ئه‌وه يه كه مه‌رگ‌و ژيانى خولقاندووه تاوه‌كو تاقىتان بكاته‌وه كامتان كارى چاكتر ئه‌كات، ئه‌و خوايه‌ش به توواناو به خشنده‌يه».

(واضرِبْ لَهُم مَثَلَ الحَياة الدُّنيا كَماء أَنْزلناهُ مِنَ السَّماءِ فاختلط بهِ نَباتُ الارضِ فأصبَحَ هَشيماً تذرُوهُ الرِّياحُ وكانَ اللهُ على كلِّ شيء مُقْتدِراً* المالُ والبنونَ زينةُ الحياةِ الدُّنيا والباقياتُ الصّالحاتُ خيرٌ عِندَ رَبّكَ ثواباً وخيرُ أمَلاً).(الكهف/ 45 ـ 46)

يانى: « ـ ئه‌ى محمد ـ تو ته‌شبيهى ژيانى دنيايان بو بكه به ئاويك كه ئيمه له ئاسمانه‌وه ئه يبارينين‌و پاشان گژوگياى زه‌وى پى سه‌وز ئه بىو دى به خويا، كه‌چى دواتر وشك ئه بىو با ئه يپژينى به ملاو ئه‌ولادا، خوداوه نديش ده‌سه‌لاتى به سه‌ر هه‌موو شتيك دا هه‌يه* مال‌و مندال زينه‌تى ژيانى دنيان ـ به‌لام ـ كارى چاكه باقى يه‌و ئه مينيته‌وه‌و له لاى په روه ردگارت پاداش‌و سه‌وابى چاكتره‌و ئوميد به خش تره».

(وما الحياةُ الدُّنيا إلاّ متاعُ الغُرُورِ).(آل عمران/ 185)

يانى: «ژيانى دنيا جگه له كالاو سه رمايه يه كى فريوده ر شتيكى كه نى يه».

(ألهاكُمُ التكاثُرُ* حَتّى زُرْتُمُ المَقابِرَ).(التكاثر/ 1 ـ 2)

يانى: «زوريى دارايىو مال‌و مندال‌و عه‌شره‌ت ئيوه به جارى غافل كردووه ـ و يادى خواو مه رگى له بيربردوونه ته‌وه ـ * تا ئه‌و ئه ندازه يه بو ژماردنى گورى مردووه كانتان‌و شانازى كردنتان به ژماره يانه‌وه چوونه قه‌برستان‌و گورستانه كانيش».

(كلُّ نَفْس ذائقةُ المَوتِ وإنَّما تُوّفَّونَ أُجورَكُم يَوْمَ القِيامَةِ).

(آل عمران/ 185)

يانى: «هه‌موو نه فسى ـ بى شك ـ تامى مه رگ ئه چيژىو هه‌مووشتان له روژى قيامه تا پاداشتى خوتان وه رئه گرن».

(وجاءَت سَكْرَةُ المَوْتِ بالحقِّ ذلكَ ماكُنْتَ مِنْهُ تَحيدُ).(ق/ 19)

يانى: «سه ره نجام به حه قيقه‌ت سه ختىو مه ستىو بيهوشى كاتى مه‌رگيش ديته گورى ـ و به ئينسان ئه‌وترى ـ ئه مه ئه‌و شته‌يه‌ كه تو له ده ستى هه‌لئه هاتى».

(حتّى إذا حَضرَ أَحَدَهُم الموتُ قال إنّي تُبْتُ الان).(النساء/ 18)

يانى: «... كاتى كه مه رگى يه كيك له‌وان ـ ئه‌وانه‌ى كه خه ريكى خراپه كارين ـ ئه گات ئه لى: من ئيستا كه توبه‌م كردو په‌شيمانم...».

(إن الّذين قالوا رَبُّنا اللهُ ثمّ استَقاموا تَتَنزَّلُ عَلَيهمُ الملائكةُ ألاّ تخافوا ولا تَحزَنوا وأبشروا بالجَنَّةِ الّتي كُنْتُم تُوعَدُونَ* نَحْنُ أَولِياؤكُم في الحَياة الدُّنيا وفي الاخِرَةِ ولَكُم فِيها ما تَشْتَهي أنفُسُكُم وَلَكُم فِيها ما تَدَّعُونَ).(فصّلت/30 ـ31)

يانى: «به حه قيقه‌ت كه‌سانى كه ‌وتيان: په روه ردگارى ئيمه (الله)يه‌وه، پاشان ـ له سه‌ر ئه‌م قسه‌شيان ـ پايه دارى يان له خويان نيشان دا، فريشته كان دائه‌بارينه سه‌ريان ـ و پييان ئه لين ـ كه: مه‌ترسن‌و خه‌م مه خون مژده‌ى ئه‌و به هه‌شته تان لى بى كه به لينتان پى درابوو* ئيمه يارمه‌تيده رانى ئيوه ين له ژيانى دنياو ئاخيره تدا، له‌و به هه‌شته شدا هه‌رچى دلتان ئاره زووى بكاو هه‌رچى بخوازن پيتان ئه‌درى».

(فَكيفَ إذا تَوفّتهُمُ الملائكةُ يَضرِبونَ وجوهَهُم وأدبارَهُم).(محمّد/27)

يانى: «ئه بى حالى ئه مانه چون بى كاتى كه فريشته كان گيانيان ئه كيشن‌و ئه مالن به روومه‌ت ‌و سه رو گويلاك‌و پشت ياندا».

(ولَو تَرى إذ الظالمونَ في غَمَراتِ المَوْتِ والملائكةُ باسِطوا أيدِيهم أخرجُوا أنفُسَكُم اليومَ تُجزَون عَذَابَ الهُونِ بِما كُنْتُم تَقولونَ على اللهِ غيرَ الحقِّ وكُنتُم عَن آياتهِ تستَكبِرونَ).(الانعام/ 93)

يانى: «ئه گه‌ر رسوايىو سه‌ختىو بيهوشى يه كانى كاتى مه رگى سته مه‌گه ران ببينى كه ـ چون ـ فريشته كان ده ستيان پان‌و بلاو كردوته‌وه‌و پييان ئه لين: ئاده‌ى گيانى خوتان ده ركيشن ئه مرو كاتى ئه‌وه يه سزاى سه خت‌و رسواى خوتان وه ربگرن له به رامبه ر ئه‌و هه‌موو دروو ده له‌سه دا كه به ده‌م خواوه به ناحه‌ق هه‌لتان ئه به ست‌و لوتبه‌رزىو سه رشيتى ئه يگرتن له به رامبه ر په ندو ئاموژگارىو ئايه ته كانيدا».

(كَلاّ إذا بلغتِ التّراقيَ* وقيلَ مَن راق* وظنَّ أنّه الفِراقُ* والْتفَّتِ السّاقُ بالسّاقِ* إلى ربِّكَ يَومئذ المَساقُ).(القيامة/ 26 ـ 30)

يانى: «نه خير هيچ وا نى يه ـ كه بنياده‌م تيى گه يشتووه، ئه‌و هه‌ر نايه‌وى ئيمان بينى ـ مه گه ر ئه‌و كاته‌ى كه گيان گه يشته قورقوراگه‌و* بانگ هه‌لدرا: كى يه رزگاريده ر ـ ى ئه‌م نه خوشه له ده‌ردى مه‌رگ ـ و* خويشى يه قينى په يدا كرد له فيراق‌و جودايىو* ساقه كانى پى ـ له ئيش‌و ژانى مه رگدا ـ تيك ئالان* ئه‌و كاته ريگاى گه رانه‌وه بو لاى په روه ردگارى تويه».

(فَلَوْلا إذا بَلَغتِ الحُلْقُومَ* وأنْتُم حِينَئذ تَنْظُرونَ* ونَحْنُ أقْرَبُ إليه مِنكُم وَلكن لاتُبْصرُون).(الواقعة/ 83 ـ 85)

يانى: «باشه بوچى كاتى گيان له جه‌سته‌ى يه‌كيكتان ديته ده‌رىو ئه گاته گه لوو ئيوه له‌و كاته دا ته‌ماشا ئه‌كه‌ن‌و هيچتان له ده ست نايه‌ت * ـ چونكه ـ ئيمه له ئيوه نزيكترين له‌وه‌وه، به‌لام ئيوه نابينن».

ژيان‌و مه رگ له جيهانى مه خلووقاتدا دوو حه قيقه تى ته‌واوكه‌رى يه كترن، هيچ مه خلووقيك له‌م بوونه‌وه ره دا نى يه گه‌ر حوكمى مه رگو نابووتيى بو نه برابيته‌وه.

(كلُّ مَنْ عليها فان*ويَبقى وجْهُ رَبِّكَ ذُو الجَلالِ والاكرامِ).(الرحمن/26 ـ 27)

يانى: «هه‌موو ئه‌وانه‌ى وان له سه ر رووى ئه‌م زه‌وى يه فانىو نابووت ئه‌بن* ـ به لكو ـ ته نيا زاتى خاوه‌ن جه‌لال‌و ئيكرامى په روه ردگارت باقى يه‌و ئه مينيته‌وه».

كه‌وابوو فه ناو نابووتى كوتايى ريگاو دوامه نزلى كاروانه، مه رگ بو خوى ئامانجى ژين‌و دوا قوناغى سيسته مى ژيانه، بويه هيچ شتى له جيهانى زينده‌وه راندا به ئه ندازه‌ى مه رگ روون‌و به رجه سته نى يه‌و، له لاى مروف هيچ حه قيقه تى به ئه ندازه‌ى مه رگ راست نى يه‌و، هيچ شتى به ئه ندازه‌ى مه رگ سامناكترو ترسناكتر له دل‌و ده روونى ئه‌ودا نى يه، به لكو غه ريزه‌ى ترس له ته‌واوى زينده‌وه راندا هوى پاراستنى ژيان‌و هه‌لهاتنه له مه رگ.

شيكردنه‌وه يه كى وردى ده روونيانه‌ى هوكانى ترس‌و دله راوكى له ژيان دا ئه مانگه‌يه‌نىته ئه‌و ئه نجامه كه هوى ترس‌و دله‌راوكى هه‌ستكردنه به خه‌ته‌رو مه ترسى مه رگ ـ واته فه ناو له ناوچوون ـ و ترسان له مه رگ.

هه‌ميشه‌و له هه‌موو كاتيكا مه سه له‌ى تيگه يشتن له ژيان‌و مه‌رگ يه كيك بووه له مه سه له پر له گرىو گوله كانى بيرى مروقايه تىو، يه كيك بووه له به رجه سته ترينى پايه بنه‌ره تى يه كانى بير كردنه‌وه‌و ديارى كردنى جورى ژيارو شارستانيتى يه كان‌و سيسته مى ژيان.

كه ئه توانين بليين ته‌واوى راوبوچوون‌و تيورو فه لسه فه گرنگه كان له بوارى ته فسيرو ليكدانه‌وه‌ى مه رگو ژياندا له دوو ته‌وه ره‌ى دژ به يه كدا خوى نواندووه:

يه كيكيان: مه رگ به كوتايى ژيان دائه‌نىو له‌و باوه ره دايه كه مه رگ به ماناى فه ناو له ناو چوونى هه‌تاهه‌تايى يه‌و، مردن مه‌وجووده كه ئه گيريته‌وه بو نه بوون‌و عه‌ده مى يه‌كه‌مجارو، له دواى مه رگ جگه له نه بوون‌و له ناو چوون شتيكى ديكه نى يه له ئارادا.

ئه‌وى تريشيان: مه رگ به سه ره تاى جيهانيكى تر دائه‌نى، ئه‌ويش جيهانى ئاخيره ته، كه خوى له خوى دا په تى نه پساوه‌ى ژيانه.

راو بو چوون‌و بيروباوه رى جه هاله تگه ريتى ماددى ته‌وه ره‌ى يه كه مى پيك هيناوه، ئه‌و بيروبوچوونه ماددى يه‌ى كه قورئانى پيروز باسى كردووه‌و ئه فه رمووى:

(إنْ هيَ إلاّ حَياتُنا الدُّنيا نَمُوتُ ونَحْيى).(المؤمنون/ 37)

يانى: «هه‌رچى هه‌يه‌و نى يه هه‌ر ئه‌م ژيانى دنيايه‌ى ئيمه يه كه ده سته يه كمان ئه مرين‌و ده سته يه كى ترمان ديين‌و جيگاى ئه‌وانمان ئه گرينه‌وه». بيرو بوچوون‌و ريره‌ويك كه نه يتوانيوه به بيركردنه‌وه ماددى يه كه‌ى خوى ئه‌وه بدوزيته‌وه له پاش مه‌رگ چىيه‌و چى نىيه، به‌م هويه‌وه داماوه له‌وه‌ى كه بتوانى له ماناى مه‌رگ تى بكات بويه مه رگى به فه ناو له ناوچوونى يه‌كجاره كىو نه مانى هه‌تاهه‌تايى بوونى مروقى له قه له‌م داوه‌و وه هاى ليك داوه ته‌وه.

له كاتيكا په يامه ئيلاهىيه كان ته‌وه ره‌ى دووه مى پيك هيناوه، ئه‌و په يامه ئيلاهىيانه‌ى كه په رده يان له سه ر حه قيقه تى مه‌رگ لاداوه‌و رازى مه سه له كه يان بو مروف خستوته روو، كه خوداوه ندى مه زن حه قيقه تى شته كه‌ى بو روون كردوته‌وه تيى گه ياندووه كه مه رگ ته نيا ده رچوونه له جيهانيكه‌وه بو جيهانيكى دىو، بريتىيه له كوتايى پى هينانى قوناغيكى ناسك‌و گرنگو چوونه ناو قوناغيكى ناسك‌و گرنگى ديكه‌وه، قوناغيك كه كومه‌لى سيسته‌م‌و ياساى تايبه‌تى خوى هه‌يه.

ساته كانى سه ره مه رگ ساتى خو ئاماده كردنه بو دابران‌و جيابوونه‌وه له جيهانى دنيا، هه‌ر ئه‌و ساتانه‌ش ساتى ژان‌و له دايك بوونه له جيهانى ئاخيره تدا.

جا با پيكه‌وه‌ش ئه‌و روونكردنه‌وه ئيلاهىيانه بخوينينه‌وه كه له قورئانى پيروزدا هاتوون له باره‌ى ئه‌م ساته سه ختانه‌ى ژيانى مروقه‌وه، ئه‌و ساتانه‌ى كه پييان ئه‌وترى ساته كانى خواحافيزىو مالئاوايى، كه تيايدا ريگاى ژيان له به‌رده ميدا كومه‌ل ئه‌كرىو هه‌رچى تيا به جى هيشتووه له ده سكه‌وت‌و جوهدو ته‌لاش‌و ماندووبوون‌و گوزه راندنى ته مه‌ن هه‌مووى ديته‌وه به رچاوى به راستى ئه‌و ساتانه ساتى ئاخو حه سره‌ت ‌و جودايىو په شيمانين.

ئينسان له‌م ساتانه‌ى مالئاوايى دا به سه ر لوتكه يه كى به رزه‌وه يه، كه له سه ر ئه‌و لوتكه يه‌وه ئه روانى به سه ر جيهانى دونياو ئاخيره تدا، وه‌ك چون كه سى به سه‌ر لوتكه‌ى شاخيكه‌وه رائه‌وه ستىو ته‌واوى ده‌وروبه رى خوىو ئه‌و ناوچانه‌ى ئه روانى به سه ريانا به دى ئه كات‌و چاويان تى ئه‌برى.

قورئان ئه‌و حاله ته ترسناك‌و سامناكه‌ى هيناوه ته به‌رچاو كه ئينسان تيايدا چاوى به چاره نووسى خوىو ئه‌وه‌ى چاوه نواريه تى له جيهانى ئاخيره تدا ئه كه‌وىو ئه يبينى، له حاليكا كه ئه‌و كه سه هيشتا له جيهانى دنيا ده رنه چووه.

با پيكه‌وه په ندو ئاموژگارىو ئه‌و باسانه‌ى قورئان بخوينينه‌وه كه له بوارى هينانه به رچاوى ديمه نى روح كيشانى تاوانكاران‌و حاله تى سه ره مه رگياندا هيناونى، خواى گه‌وره ئه فه‌رمووى:

(وجاءَت سَكْرةُ المَوْتِ بالحقِّ ذلِكَ ماكُنْتَ مِنْهُ تَحيدُ).(ق/ 19)

يانى: «سه ره نجام به حه قيقه‌ت سه ختىو مه ستىو بيهوشى كاتى مه رگيش ديته گورى ـ و به ئينسان ئه لين: ـ ئه مه ئه‌و شته يه كه تو له ده ستى هه‌لئه هاتى».

(فَكَيْفَ إذا تَوَفّتْهُمُ الملائِكَةُ يَضْرِبونَ وُجُوهَهُم وأدْبارَهُم).(محمّد/27)

يانى: «ئه بى حالى ئه مانه چون بى كاتى فريشته كان گيانيان ئه كيشن‌و ئه مالن به سه ر روومه‌ت ‌و سه روگويلاك‌و پشتيان دا»

(وَلَو ترى اذ الظّالمونَ في غَمَراتِ المَوْت والمَلائِكَةُ باسِطُوا أيديهِم أَخْرِجُوا أَنفُسَكُم اليَوْمَ تُجْزَونَ عَذَابَ الهُوْنِ...).(الانعام/ 93)

يانى: «ئه گه ر حاله ته سه خته كان‌و رسوايى كاتى مه رگى سته مگه ران ببينى كه ـ چون ـ فريشته كان ده ستيان پان‌و بلاوكردوته‌وه‌و پييان ئه لين: ئاده‌ى گيانى خوتان ده ركيشن ئه مرو كاتى ئه‌وه يه سزاى سه خت‌و رسواى خوتان وه ربگرن ـ دلت به حاليان ئه سووتى ـ ».

(حتى إذا حَضَرَ أحَدَهُمُ المَوْتُ قالَ إنِّي تُبْتُ الانَ..).(النساء/ 18)

يانى: «وه ختى كاتى سه ره مه رگى يه كيكيان ديت، ئه لى: ئه‌وا ئيستا توبه‌م كردو په شيمانم».

(كَلاّ إذا بَلَغَتِ التّراقيَ)(القيامة/ 26)

يانى: «نه خير هيچ وا نىيه مه گه ر ئه‌و كاته‌ى كه گيان گه يشته قورقوراگه».

(وقيلَ مَنْ راق).(القيامة/ 27)

يانى: «ئه‌و كاته‌ى كه گوترا كى هه‌يه ـ ئه‌م نه خوشه له ده ردى مه رگ ـ نه جات بدا».

(وظَنَّ أنّهُ الفِراقُ).(القيامة/ 28)

يانى: «ئه‌و كاته‌ى كه كه‌سه كه خويشى له جيابوونه‌وه‌و فيراق به ته‌واوى دلنيا بيت».

(والتفَّتِ السَّاقُ بالسَّاقِ).(القيامة/ 29)

يانى: «ئه‌و كاته‌ى كه هه‌ردوو ساقى پى ـ له ئيش‌و ئازارو ژانى مه رگ ـ پيچان به يه‌كداو تيك ئالان».

(إلى رَبِّكَ يَوْمَئِذ المَساقُ).(القيامة/ 30)

يانى: «ئه‌و كاته ريگاى گه رانه‌وه بو لاى په روه ردگارى تويه».

(فَلَوْلا إذا بَلَغَتِ الحُلْقوم).(الواقعة/ 83)

يانى: «كاتى گيان له جه‌سته‌ى يه‌كيكتان ديته ده رىو ئه‌گاته گه لوو».

(وأنْتُم حِينَئذ تَنْظُرُون).(الواقعة/ 84)

يانى: «ئه‌و كاته ئيوه ته‌ماشا ئه كه‌ن‌و هيچتان له ده ست نايه‌ت ـ بوچى؟ ـ ».

(وَنحنُ أقْرَبُ إليهِ مِنْكُم ولكِنْ لاتُبْصِرُون).(الواقعة/ 85)

يانى: « ـ چونكه ـ ئيمه له ئيوه نزيكترين له‌وه‌وه به‌لام ئيوه نابينن».

ئا به‌م چه شنه قورئان ده رباره‌ى ماوه‌ى سه ره مه رگو جوولانى روح بو ده رچوون له قالبى جه‌سته‌وه به ره‌و جيهانى ئاخيره‌ت ، كه ئيمه پيى ئه ليين مه رگ، ئه دوىو باسى چونيه تى ئه‌م حاله‌ته‌مان بو ئه كات.

كه سه ره تا له ملاولاكانى جه سته‌وه ده ست ئه كا به خوكيشانه‌وه‌و كه‌م كه‌م دى تا ئه گاته قورقوراگه، ئه‌م ماوه يه‌ش ئه‌و ساتانه‌يه كه قورئان ناوى ناوه «غمرات الموت»(1)، ئه‌و

ـــــــــــ

1 ـ «غمرات الموت»: ئه‌و حاله تانه يه كه ئينسان له هوش ئه خه‌ن له كاتى سه‌ره مه‌رگ‌دا.

حاله‌تانه‌ى كه سته‌مگه ران له هوش ئه خات‌و ئه بووريته‌وه، ئه‌م ساتانه ئه‌و كاتانه‌يه كه تيايدا چاويان به فريشته كانى ئه شكه نجه دان ئه كه‌وى چون چاوه نوارى ده رچوونى روحه كه ئه كه‌ن‌و به كابراى تاوانكار ئه لين: ئاده‌ى خيراكه روحت ده ركيشه بومان.

كاتى روحه گوناهكاره كه له جه سته‌ى كه‌سه كه‌وه به ته‌واوى ديته ده رىو به يه كجارى له جيهانى دنيا ده رئه چىو ئه رواته نيو جيهانى ئاخيره ته‌وه، له ويدا ئه گات به فريشته كانى ئه شكه نجه دان تا بيبه‌ن به ره‌و جيهانى به رزه‌خ‌و بيخه نه ئه‌و جيگايه‌ى كه شايسته‌ى ئه‌وه به پيى كاروكرده‌وه كانى له دنيادا.

قورئان هه‌روه‌ك باسى چونيه تى راگواستنه‌وه‌ى روحى تاوانكاران‌و سه رپيچى كه رانى له جيهانى دنياوه بو جيهانى ئاخيره‌ت كردووه، به‌و شيوه يه‌ش باسى ده رچوونى روحى برواداران‌و ئه‌و وتانه‌ى كردووه كه فريشته كانى ره حمه‌ت بو بروادارانى ئه كه‌ن‌و مژده‌ى خوشىو دلنيايىيان پى ئه به خشن، ئه فه رمووى:

(تَتَنزَّلُ عَلَيْهِمُ الملائِكةُ ألاّ تخافُوا وَلا تَحزَنُوا وابْشروا بالجنّةِ الّتي كُنْتُم تُوعَدُونَ* نَحْنُ أوْلياؤُكُم في الحياةِ الدُّنيا وفي الاخرَةِ...).(فصّلت/ 30 ـ 31)

يانى: «فريشته كان دائه بارينه سه ريان‌و پييان ئه لين: مه ترسن‌و خه فه‌ت مه خون مژده‌ى ئه‌و به هه‌شته تان لى بى كه به لينتان پى درابوو* ئيمه يارمه تيده رو پشتيوانى ئيوه ين له ژيانى دنياو ئاخيره تدا».

مه رگو مردن هه‌روه‌ك پيشتر له ريگه‌ى روونكردنه‌وه‌ى قورئانىيه‌وه بومان ده ركه‌وتووه بريتىيه له پروسه‌ى جيا بوونه‌وه‌ى روح له به ده‌ن‌و گواستنه‌وه‌ى بو جيهانى ئاخيره‌ت ، ئه مه‌ش به راشكاوى له فه رمووده‌ى خواى گه‌وره دا هاتووه، كاتى ئه فه رمووى:

(اللهُ يَتَوَفّى الانْفُسَ* حِينَ مَوْتِها...).(الزمر/ 42)

واته: «خوداوه ند ئه‌رواحه كان له وه ختى مه‌رگ دا ئه‌مرينى».

(ياأيّتُها النّفْسُ المُطْمَئِنّةُ* ارْجِعِي إلى رَبِّكِ راضِيَةً مَرْضِيَّةً).

(الفجر/ 27 ـ28)

واته: «ئه‌ى روحى دلنياو ئارام* بگه ريره‌وه بو لاى په روه ردگارت له حاليكا كه تو له‌و رازىو خوشنودىو ئه‌ويش له تو رازىو خوشنوده».

(إنّا للهِ وإنّا إليْهِ راجِعُون).(البقرة/ 156)

يانى: «ئيمه هى خواين‌و بو لاى ئه‌ويش ئه گه ريينه‌وه».

مراندنى روحه كان‌و گه‌‌رانه‌وه‌يان بو لاى خوا يانى گواستنه‌وه‌يان له خانه‌ى دنياوه بو خانه‌ى ئاخيره‌ت له ريگه‌ى ئه‌م پروسه‌يه‌وه كه پيى ئه‌لين مه‌رگ.

به‌م هويه‌وه پيغه‌مبه‌رى خوشه‌ويستيش(ص) وه‌سفى مه‌رگى كردووه‌و له باره‌يه‌وه فه‌رموويه‌تى:

(الدنيا سجن المؤمن وجنة الكافر، والموت جسر هؤلاء إلى جنّاتهم وجسر هؤلاء إلى جحيمهم)(1).

ــــــــــ

1 ـ حق اليقين/ السيد عبد الله الشبر/ به رگى 2 / ل 55.

 

(دنيا زيندانى برواداره‌و به‌هه‌شتى بى بروايه، مه‌رگيش پردى بروادارانه بو به‌هه‌شته‌كانيان‌و پردى بى بروايانيشه بو دوزه‌خيان).

ئيمامى «حسينى كورى ئيمامى عه‌لى»ش ـ سلاوى خوايان لى بى ـ له باره‌ى مه‌رگه‌وه فه‌رموويه‌تى:

(ما الموت إلاّ قنطرة تعبر بكم من البؤس والضّراء إلى الجنان الواسعة، والنعيم الدائم، فأيّكم يكره أن ينتقل من سجن إلى قصر، وهو لاعدائكم كمن ينتقل من قصر إلى سجن وعذاب)(2).

ــــــــــ

2 ـ سه رچاوه ى پيشوو.

 

يانى: (مردن جگه له پرديك كه ئه‌تانپه‌رينيته‌وه له سه‌ختىو مه‌ينه‌تىو ته‌نگانه‌وه بو به هه‌شت‌و باخو باخاتى فراوان‌و نيعمه‌تى نه‌براوه‌ى هه‌ميشه‌يى زياتر شتيكى كه نىيه، جا باشه كى تان هه‌يه پيى ناخوش بىو حه‌ز نه‌كا له زيندانه‌وه ببرى بو كوشك‌و تالار، له حاليكا بو دوشمنه‌كانتان وه‌ك ئه‌وه وايه كه‌سيك له كوشك‌و تالاره‌وه ببرى بو زيندان‌و ئه‌شكه‌نجه).

له ئيمامى «باقر»يشيان پرسى، مردن چىيه؟ فه‌رمووى:

(هو النوم الذي يأتيكم كلّ ليلة إلاّ أنّه طويل مدّته، لاينتبه منه إلى يوم القيامة)(1).

ــــــــــ

1 ـ سه رچاوه ى پيشوو.

 

يانى: (مردن هه‌ر ئه‌و خه‌وه‌‌يه كه هه‌موو شه‌وى داتان ئه‌گرى ئه‌وه‌نده هه‌يه ماوه‌كه‌ى دوورو دريژه‌و تا روژى قيامه‌ت ئينسان به‌رنادات).

له حه‌ديسيكى پيغه‌مبه‌ريش دا(ص) هاتووه، ئه‌فه‌رمووى:

(خُلقتم للابد، وإنّما تُنقلون من دار إلى دار)(2).

ـــــــــ

2 ـ بحار الانوار/ باب البرزخ/ به رگى 6 / ل 247 / العلامة المجلسى.

 

يانى: (ئيوه بو هه‌ميشه‌يىو هه‌تاهه‌تايى درووست كراون، ته‌نيا ئه‌وه‌نده‌يه له خانه‌يه‌كه‌وه ئه‌گويزرينه‌وه بو خانه‌يه‌كى تر).

له مه‌وه ئينسانى موسلمان تى ئه‌گا كه پروسه‌ى مردن ته‌نيا له‌م خانه‌كه‌وه چوونه بو ئه‌و خانه‌كه‌و، دلنيگه‌رانى په‌ريشانىو هه‌ستكردن به نه‌بوونى ماناى ژيان رووى تى ناكات. ئه‌م عه‌قيده‌و بيروباوه‌ره‌ش دل‌و ده‌روونى خاوين ئه‌كاته‌وه له تاوان‌و زولم‌و زورو چاوچنوكىو حه‌سوودىو دوژمنكارىو ده‌ستدريژىو بگره‌و به‌رده له‌سه‌ر پچرينى مال‌و دارايى دنياو چه‌ندين ره‌فتارى ناشيرينى تر، وه له هه‌مان كاتدا ئارامىو ئاسووده‌يىو ره زامه‌ندييش ئه‌به‌خشى به دلى، چونكه ئه‌م ئينسانه برواى به كوتايى هاتنى ئه‌م جيهانه‌و راگواستنه‌وه‌ى بو جيهانيكى تر هه‌يه، جيهانيك كه ئينسان به كاروكرده‌وه‌و بيروباوه‌رو نيازو مه‌رامه‌كانى خوى بو خويى ئه‌سازينى.