پايه‌كانى ره فتارى زاهيد

 

 

زاهيد له ريگاى چوار پايه‌و هوكاره‌وه مامه‌له له‌گه‌ل شته كان‌و بوونه‌وه رو مه خلووقه كاندا ده كات; ئه‌و چوار هوكاره‌ش بريتين له:

1 ـ زه مان‌و په يوه نديى مروف به مه خلووقه كانه‌وه.

2 ـ بوونى ره غبه‌ت‌و حه‌ز له شت‌و وه‌لامدانه‌وه ى مروف.

3 ـ چيژو تيكهه لبوون.

4 ـ ئامانج‌و مه‌به ست له كاردا.

1 ـ زه مان‌و په يوه نديى مروف به مه خلووقه كانه‌وه:

زاهيد كاتى ته فسيرى زه مان‌و په يوه نديى كيشه كانى ژيان به زه مان‌و كاته‌وه ده كات.. له مال‌و دارايىو، ده سه‌لات‌و، هيزو، چيژو، له زه ته كانو.. هتد ده زانى كه ئه‌م مه‌وجووداتانه به هوى به سترانيان به كات‌و زه مانه‌وه ـ وه‌ك باقى حه‌قيقه ته كانى ديكه ى بوون ـ ده كه‌ونه ژير بارى ياساى په يدابوون‌و پيگه يشتن‌و له نيوچوون، واته جوولانه‌وه يه كه به ره‌و فه‌وتان‌و نه مان‌و، بوونيكه كه هه نگاوى گواستنه‌وه به سه ر پردى په رينه‌وه هه لده گرى به ره‌و نشيوىو هه لديرى نه‌مان.

ئه‌م سرووشته فه‌وتاوييه ى شته كان هه رگيز زاهيد وا لى ناكات كه چاره نووسى خوى پييان ببه ستيته‌وه.. يا بوونى خوى به‌وانه‌وه راوه ستينيت.. له به ر ئه‌م هويه له دلى ئه‌ودا شته كان هيچ نينو.. مامه له يه كيش كه له گه لياندا ده يكات به‌و ئه ندازه يه يه كه بوونى كاتيى ئه‌و له ساتى پيكه لبوونه كه دا پيويستى پييه تى.. چونكه شته كان له ديدى ئه‌ودا شايان‌و شايسته يى پاداشتيان نييه‌و نابنه جه زاى وى، ياخود ببنه ئامانجيك له‌‌لاى وى مادام سه رنويشت‌و چاره نووسيان فه‌وتان‌و نه مانه‌و، بوونيان به ره‌و له نيوچوون‌و كوتايى ده روات.

له‌م رووه‌وه په يوه نديى چاره نووسيتيى خوى به‌م له نيوچوو و شته فه‌وتاوه‌وه هه لده‌وه شينيته‌وه‌و، روو له ئامانجيكى به رزتر ده كات.. كه ئه‌ويش ئامانجى نه مريىو مانه‌وه ى هه تاهه تاييه‌و، له به ر ئه مه يشه كه چاره نووس‌و تيراساى خوى پيوه ى ده به ستيته‌وه:

(ياقوم إنما هذه الحياة الدنيا متاع، وإن الاخرة هي دار القرار).(غافر/39)

«ديسان هه ر ئه‌و برواداره (ى ئالى فيرعه‌ون له رووى نه سيحه‌ت‌و ئاموژگارييه‌وه) وتى ئه ى گه لينه: ژيانى دونيا جگه له كالايه كى هيچ‌و پووچ شتيكى دى نييه‌و (ته نيا) ئاخيره‌ت‌و دواروژ مه نزلگاى هه تاهه تايى (و ژيانى هه ميشه يى)يه».

(وما أوتيتم من شيء فمتاع الحياة الدنيا وزينتها، وما عند الله خير وأبقى أفلا تعقلون* أفمن وعدناه وعداً حسنا فهو لاقيه كمن متعناه متاع الحياة الدنيا ثم هو يوم القيامة من المحضرين).(القصص / 60ـ61)

«ئه‌وه ى كه پيمان داون كه لوپه‌ل‌و كالاو زينه تى ژيانى دونيايه كوتايى ديت‌و ده بريته‌وه، ئه‌وه ى كه‌لاى خوايه چاكترو به رده‌وام تره ده بو بير ناكه نه‌وه‌و به هوش نايه‌ن* ئايا كه سيك كه ئيمه به لينمان پى دابيت به لينى ره زامه نديى خواو پاداشتى روژى دوايىو پيشى بگات، وه‌ك ئه‌و كه سه يه كه ئيمه هه ندى كه لوپه لى ژيانى دونياو رابواردنى ئه‌م ژيانه مان پى به خشيوه‌و له روژى قيامه تدا ليى به رپرسه‌و له سه رى حيسابو كيتابى له گه لدا ده كريت؟ (بو ئه‌م دوانه كاميان باشترن؟) ».

به‌م هووشيارييه‌و، له‌م هه سته‌وه، چه مك‌و مه فهوومى زوهد له ژياندا ـ يانى هه ست كردن به بيباكيىو به رزيتيى پله ى مروف به سه ر ژيان‌و، ئاره زوو نه كردن تيايدا ـ گه‌شه‌و نوشونما ده كات.

حه‌ديسى پيغه مبه ريش(ص) له كاتى روونكردنه‌وه ى سنوورداريىو بى به قايىو فه‌وتانى مسوگه رى شته كان دا وينه ى په يوه نديى مروف به كات‌و زه مان‌و شته كانه‌وه ده كيشيت‌و ده فه رمويت: (إن لله ملكا ينادي كل يوم، ... لدوا للموت، وأجمعوا للفناء، وأبنوا للخراب).

«خواى گه‌وره فريشته يه كى هه يه كه هه موو روژيك بانگ ده كات، (ئه ى خه لكينه): خوتان بو مردن قه له‌و بكه‌نو..، مال كوبكه نه‌وه بو فه‌وتان‌و تياچوون‌و، بنيات بنين بو ويران بوون‌و كاول بوون».

2 ـ بوونى حه‌زو ره غبه‌ت له شت‌و وه‌لامدانه‌وه ى مروف:

مروقى دونيانه‌ويست‌و زاهيد له هووشيارييه كى قوولى ده روونييه‌وه سه رچاوه‌و سونگه ده گريته‌وه بو تيگه يشتن‌و هه لسه نگاندنى حه‌زو مه يله كان‌و، رووكردنه بابه ته كانى ژيان، به جورى كه ته فسيرو ليكدانه‌وه يه‌ك له به رده‌م خويدا داده نيت بو حه‌زو مه يل‌و رووكردنه كانى خوى، له‌و شتانه دا كه ده بينيت خودبه خود حه‌زى لييانه‌و، نه فسى ده يخوازيت، جا بو ئه‌م شتانه له پاش هه لسه نگاندنيان نرخى حه‌قيقيى خويانيان پى ده دات‌و، ريگا به خوى نادات كه حه‌زو مه يل‌و ئاره زووه كانى نه فسى به ره‌و زياده ره‌ويىو كه مره‌ويى به رن، ياخود بيبه‌ن به ره‌و ئه‌و زياده ره‌ويه ى كه سنوورى بو نييه‌و روچووه له سه ركيشى ئه‌م جيهانه ى كه به زمانى هه لخه له تاندن‌و فريو مروف ده دوينيت‌و، داوو ته له ى خنكان‌و تاسان‌و هه للوشينى بو ده نيته‌وه..

به لكو زاهيد ده زانى چون مامه له له‌گه‌ل هه ر بابه تيك له بابه ته كانى ژياندا ده كات به پيى بايه‌خ‌و گرنگيى هه ريه كه يان‌و، ئامانج له بوونياندا.. چونكه هه ركام له مال‌و دارايىو، سامان‌و، خوراك‌و، جنس‌و كارى زايه نديىو، ده سه‌لات‌و، هيزو كورو گال‌و مندال‌‌و، ئارايش‌و زينه‌تو..هتد، ئه رك‌و سنوورى تايبه تى خوى هه يه له ژيانداو، نابيت ئه‌و سنوورانه بشكينيت‌و..

پيويسته په رژينيان رابگرى چونكه په يوه ندييان به مروقه‌وه هه يه..

جا مال‌و دارايى كوناكاته‌وه له پيناوى خه زينه كردن‌و رابواردن‌و گه نجه فه كردنو..

بو ئه‌وه خواردن ناخوات كه چليس‌و نه‌وسن ده ربچيت‌و هه ر له خه مى ورگيدا بيت‌و..

ده سه‌لات‌و هيز به كارناهينيت بو چروساندنه‌وه‌و خوكردنه خوو، تيركردنى حه‌زى حوكمرانيىو ده ست به سه راگرتنى خه لكيىو.. هتد، له‌م باره يه‌وه حه‌زره تى عه لى(س) ده فه رمويت:

(ليس الزهد أن لا تملك شيئاً، بل أن لا يملكك شيء).

«زوهد ئه‌وه نييه كه هيچ مولك‌و ماليكت نه بيت، به لكو ئه‌وه يه كه هيچ شتيك تو نه كاته مولك‌و مالى خوى».

له به رئه مه زاهيد كاتى مامه له له گه‌ل شته كاندا ده كات، ريگا به مه يل‌و حه‌زه كانىو وه‌لامدانه‌وه زاتييه كانى خوى نادات كه هه رچون بيانه‌وه ىو هه رچى داوابكه‌ن جيبه جيى بكات مه گه ر به‌و ئه ندازه يه ى كه به رده‌وام بوونى سيسته مى ژيان‌و، پاريزگاريى نه فس له پارچه پارچه بوون‌و نائاراميى دينيته دى، پارچه بوون‌و نائارامييه‌ك كه ده بيته هوى لادانى تيراساى ده روونيىو، گورينى رووى مروف له ژيان.

3 ـ چيژو تيكهه لبوون:

زاهيد كاتى كه مامه له له گه‌ل چيژو خوشيىو له زه ته كاندا ده كات، ده ركى ئه‌و راستيه ده كات كه ئه‌م هه ستكردنه نه شئه يه كى زوودگوزه ره‌و، هه لويستيكى كاتييه‌و سه ره نجام به ره‌و له نيوچوون ده روات.

جا پيويسته هه ر كه سيكيش كه هووشياره‌و به‌م پيوه ره چيژ هه لده سه نگينيت، نابى چيژو خوشيىو رابواردن بكاته ئامانج‌و بكه‌ويته داويه‌وه‌و، بوى بگه ريت‌و به كارى بينيت به هه ر شيوه‌و هويه‌ك.

واته زاهيد كاتى بو نموونه ده رك ده كات كه چيژى ده سه‌لات‌و، نه شئه ى حوكمرانيى كه زاده ى هه ستكردنيكى هه له‌يه به به رزيتيى لاى هه ندى كه‌س‌و.. مايه ى خوينريژيىو فرميسكى سته مديده كانه‌و.. خوى جگه له‌و ئيشوئازارو ئه شكه نجه يه نييه كه فريوى ده دات‌و خه يالى وا لى ده كات كه هه ست به چيژو له زه‌ت بكات.. هه لويستى ره فز كارانه ى به رامبه ر ده گرىو نه فسى خوى تيا راده گريت.

زاهيد كاتى چاوى ده كه‌وى به شاديى پياويكى ته ماعكارو چاو چنوك بو كوكردنه‌وه ى مال‌و دارايىو سامان‌و، هه ستكردنى به چيژو تام‌و له زه‌ت‌و نه شئه به‌و شته ى ده يگريته‌وه له ده مى برسييه كان‌و له ته‌لاشى ره نجده ره كان تا مليونه ها پاره‌و پوول له گورستانه كانى سه رمايه‌و، سندووقه كانى سپاردن‌و خه زن‌و ئه مباركردندا كوبكاته‌وه مه حاله هه لخه له تى ياخو بخزيت‌و بكه‌ويته ژير پيى ئه‌م سيفه ته چاوچنوكييه‌و ئه‌م خوكوشتنه ئه خلاقييه‌وه، چونكه خوى باش ده زانى كه‌ وه‌ها هه لويستيكى ئه‌و تام‌و چيژى هه ستكردن به خيرو چاكه‌و دادپه روه ريى به خه نجه رى هه ستكردنى ته ماعى خوپه رستى ده كوژيت.

به‌م شيوه يه له هه ر هه لويستيكدا: ده بينيت زاهيد ئه‌و مروقه يه كه به هووشياريىو نرخاندنيكى ژيرانه‌و عاقلانه‌وه ره فتارو مامه له له گه‌ل شته كان‌و چيژو له زه‌ت‌و حه‌زو ئاره زووه كاندا ده كات‌و، له هووشياريى ئيسلاميىو، ليكدانه‌وه ى خوى به رامبه ر به چيژو له زه‌ت‌و خوشيى سه رچاوه‌و سونگه ده گريته‌وه.له‌م باره يه‌وه ئيمام عه لى(س) ده فه رمويت:

(.. بل هي مجة من لذيذ العيش، يتطعمونها برهة، ثم يلفظونها جملة)(1).

ـــــــــــ

1 ـ الامام على(س) / نهج البلاغة / ل 120 / ريكخستنى صبحي الصالح.

 

«.. به لكو به شى ئه‌وان جگه له قوم‌و تيكه يه‌ك له ژيانى له زه‌ت به خش شتيكى دى نييه، كه ماوه يه‌ك ده يخون‌و پاشان هه مووى ده رده هاويژن».

4 ـ ئامانج له كاردا:

به‌لام پايه‌و ره گه زى چواره‌م له‌و ره گه زانه ى كه مامه له ى زاهيد له گه‌ل هه موو كاروباره كانى ژياندا ديارى ده كات، ره گه زى ئامانجه له‌و كاره ى كه ده يكات‌و، له‌و هه لويسته ى كه ده ينوينيت.. به‌و هووشيارييه ى كه هه يه تىو، به‌و هه ستكردنه شاراوه يه ى كه هه يه تى به رامبه ر به‌م جيهانه له ريگاى تيگه يشتنيه‌وه له زه مان‌و په يوه نديى له گه‌ل بوونه‌وه ره كانداو، شيكردنه‌وه‌و ليكدانه‌وه ى بو حه‌زو مه يل‌و هانده ره ده روونييه كان به ره‌و شته كان‌و، تيگه يشتنى بو چيژو پيكهه لبوون.. جا زاهيد له ريگاى هه موو ئه مانه‌وه يه كه ده ركى نرخى شته كانى كردووه‌و.. حه‌قيقه تى ناسيون.. بويه سووره‌و پيداده گرى له سه ر بى مايه يى نرخى شته كان‌و، داشكاندنى پايه ى شته كان‌و، توانا نه بوونيان به سه ر داگيركردنى پله ى مه به ست‌و ئامانج له خويدا.. له‌م رووه‌وه ژيان له هه لسه نگاندن‌و بايه خى ئه‌ودا ئاميرو هوكاره‌و.. ئامانج له‌‌لاى وى به رزتره‌و مه به ست دوورتره ـ ئه‌ويش ره زامه نديىو پاداشتى خوايه ـو، ئا به‌م عه قليتييه‌و مامه‌له بابه تييه‌وه ويست‌و ئيراده ى مروف سه رده كه‌ويت‌و، سه ره نجه كانى رووده كه نه به رزترو بلندتر له‌ورژينه ره هه ستييه كان‌و چيژه ماددييه زودگوزه ره كان، جا هه روا له گه لياندا مامه له ده كات مامه له يه كى به رزترو بلندتر له‌وان.. چونكه ئامانج‌و مه به ستى خوى تياياندا به دى ناكات‌و، رازى نابيت به‌وه ى كه ئه‌م شتانه كايه‌و ده رفه‌ت‌و بواريك بن بو سه رفكردنى هه موو وزه‌و چالاكييه كانى.

ئه‌م هه لويست‌و تيگه يشتنه‌ش زه مينه خوش ده كات بو خولقاندنى كومه لگه يه كى مروقايه تيى،كه نه به ستريت به ژيانه‌وه‌و، نه ترسيت بو گوم بوونى ياخودله ده ست چوونى ئه‌وشته ى كه نه فس حه‌زى لى ده كات له ژيندا.

هه روه ها له‌م هه سته مروقايه تييه شه‌وه چه ندين كاردانه‌وه ى ده روونيىو كومه‌لايه تيى په يدا ده بن كه ته ئسيرو شوينه‌واريكى گرنگو پربايه خيان هه يه له سه ر دامه زراندنى نه فس‌و كومه‌ل‌‌و، نه هيشتنى هوكارگه لى ململانىو په ريشانيىو ئيشوئازار تياياندا. هه روه ها رزگار بوون له قه يرانى دلبه سته گى به ژيان‌و ترسان له تيپه رين‌و به سه رچوونى.. ئه‌و ترس‌و دله راوكىو په ريشانيه ى كه له شيوه توندو تيژه كه يدا جه نگيكى ده روونيىو، ئه شكه نجه يه كى ئه خلاقيى ده خولقينيت كه مروقى شوينكه‌وتووى شارستانيه تى مادديگه ريى ره نجى له ده ست ده كيشىو به ئاگره كه ى ئه‌وانه ده سوتين كه خويان به دنيا په رستييه‌وه گرتووه، ئيدى به‌م شوينه‌واره ئيجابييانه‌وه زوهد زه مينه خوش ده كات بو دامه زراندنى كومه ليكى ئاشتيخوازو خوبژيوو ئاسووده.

ئه‌وجا مروف له‌وه ها كومه لگه يه كدا بير له دوژمنكاريى ناكاته‌وه‌و هه ست به ترس‌و په ريشانيتيى ناكات‌و، ته‌لاش ناكات بو خركردنه‌وه ى مال‌و سامان‌و داگيركردنى خيروبيرى خه لكيى.. چونكه مروف ده زانى كه هه موو ئه‌م شتانه له بوشايى نه ماندا خول ده خون‌و، سه رگه ردانن له كويره ريگاكانى پوچيدا.

به‌م پييه له گه‌ل ئه‌م چه مك‌و مه فهوومه درووسته مروقايه تييه دا هه رچى هانده رو هوكارى ململانىو رقه به رايه تى هه يه له سه ر مال‌و سامان‌و دارايىو، ده سه‌لات‌و چيژو خوشيىو..هتد هه موو سه رگوم ده بن‌و شوينه‌واريكيان نامينيت.

ئه‌وده‌م تيگه يشتنى مروف ده رباره ى رقه به ريىو پيشبركى.. له ململانيىو، توله‌و، دوژمنايه تيى له پيناوى گيرهينانى هه رچى زياترى مال‌و سامان‌و دارايىو ده سه‌لات‌و، چيژو له‌زه‌ت ده بيته پيشبركىو ده ست پيشخه ريى له پيناوى خيردوستيىو، ته‌لاش بو بنيات‌و چاككاريى له پيناوى خيرى هه مووان‌و هيدايه‌ت‌و رينوينياندا.

هه روه ها زاهيد به لگه نامه ى كارو، بانگه‌واز بو گورينى ده ست پيشخه ريىو پيشبركى له مه يدانى ململانىو زورانبازيىو خه رج كردن بو ميلاكى خيروچاكه‌و چاككاريى له فه رمووده ى خواى مه زندا ده بينيت:

(قل بفضل الله وبرحمته فبذلك فليفرحوا هو خير مما يجمعون).(يونس/58)

«تو پييان بلى (ئه ى پيغه مبه ر) با به فه زل‌و ره حمه تى خوا دليان خوش بكه‌ن‌و به‌وه شاد بن كه ئه‌وه چيتره له‌وه ى ئه‌وان كوى ده كه نه‌وه».

(ولكل وجهة هو موليها فاستبقوا الخيرات...).(البقرة/148)

«به‌هه‌ر ريبازو ريره‌ويكدا برون‌و روو له هه ر لايه‌ك بكه‌ن هه ر بو لاى خوا ده گه‌رينه‌وه، كه‌وابوو بو خيروخيرات‌و چاكه كيبه ركىو ده ست پيشخه ريى بكه‌ن...».

(ثم أورثنا الكتاب الذين اصطفينا من عبادنا فمنهم ظالم لنفسه، ومنهم مقتصد، ومنهم سابق بالخيرات بإذن الله ذلك هو الفضل الكبير).(فاطر/32)

«پاش ئه‌وه ئيمه (له پيغه مبه رانى پيشوو) ئه‌و خانه دانه ى كه له به نده كانى خومان هه لمانبژاردن (واته حه‌زره تى محمدو ئالى) كردمانن به ميراتگرى عيلمى قورئان كه چى له گه‌‍ل ئه‌وه يشدا هه نديكيان (واته نه‌وه كانيان يا بنه ماله ى وى) زولم‌و سته ميان له خويان كردو، هه نديكيان ريگاى ميانه ره‌ويان گرته به رو،هه نديكيشيان(به گيان‌و به دل) به ده ستوورو فه رمانى خوا گورى يه كتريان داوه بو كارى خيرو چاكه،كه له حه‌قيقه تدا ئه‌م پايه يه يان فه زلى گه‌وره(وبه خششى مه زنى ئيلاهى )يه».

(... إنهم كانوا يسارعون في الخيرات ويدعوننا رغبا ورهبا وكانوا لنا خاشعين).(الانبياء/90)

«.. ئه‌وان به په له‌و به ده ستوبرد بوون له كارى چاكه‌و خيرو خيراتداو، بانگى ئيمه يان ده كرد له حالى ترس‌و ئوميدداو هه ميشه سه رشورو ملكه چى به رده رگاى ئيمه بوون».

(كلا إن كتاب الابرار لفي عليين* وما أدراك ماعليون* كتاب مرقوم* يشهده المقربون* إن الابرار لفي نعيم* على الارائك ينظرون* تعرف في وجوههم نضرة النعيم* يسقون من رحيق مختوم* ختامه مسك وفي ذلك فليتنافس المتنافسون).

(المطففين / 18 ـ 26)

«نه خير چاكه كاران‌و خراپه كاران يه‌ك ئاكاميان نييه، به لكو نامه ى چاكه كاران له عليين دايه، تو چى ده زانى علييون‌و مه قام به رزه كان چين؟، ئه‌وانه‌ن كه نامه ى كاره كانيان ژماره ى به رزه‌و، پياوه نزيكه كانى لاى خوا ده ى بينن، چاكه كاران وان له نازو نيعمه تداو، له سه ر چرپاو ته خته كانيانه‌وه ده روانن، كه له رواله‌ت‌و رووخسارياندا نه رمونيانيىو پرژه ى نيعمه ته كانى خوا دياره‌و، له شه رابو شيله ى سه رمور ده خون، كه قوتووى شه رابو شيله كانيش بونى ميسكيان لى ديت، ده ى با كيبه ركى كه ران بو ئه‌و پله‌وپايه پيشبركىو كيبه ركى بكه‌ن».

كه‌وابوو زاهيد ئه‌و كه سه نييه كه گوشه گيريى له ژيان كردبيتو.. ئه‌و كه سه نييه كه خوى خزاندوته قوژبنى مزگه‌وت‌و ماله‌وه‌و.. بلكيت به زه‌ويداو، خوى به دوعاو ته سبيحه‌وه خه ريك بكات.. هه روه ها ئه‌و مروقه ناباره نييه كه هه لديت له به رپرسياريه تى ژيان، ياخود رازى نييه‌و ناره زايه به مامه له كردن‌و هه لسوكه‌وت له گه‌ل ژياندا.. به لكو زاهيد به‌و كه سه ده‌وتريت كه دونياپه رستيى له دلى خوى ده ركردووه‌و، خه‌م ناخوات بو ئه‌و شته ى له ده ستى چووه‌و، شادو خوشحال نابيت به‌و شته ى كه ده ستى ده كه‌ويت له ئاومالكى ئه‌م دنيايه، كه‌وه ها تيگه يشتن‌و هووشيارييه كيشى ده رباره ى زوهد، به پيى هيدايه‌ت‌و رينوماى قورئان‌و ئاموژگارييه كانيه‌وه وه رده گريت،ئيمام عه لى(س) ده فه رمويت: (الزهد كله بين كلمتين من القرآن، لكيلا تأسوا على ما فاتكم ولا تفرحوا بما آتاكم).

«زوهد له قورئاندا له تويى دوو وشه دايه، تا خه‌م‌و خه فه‌ت نه خون له سه ر ئه‌و شته ى له ده ستان چووه‌و، خوشحال نه‌بن به‌وه‌ى ديته ده‌ستان».

كه‌واته زاهيد ئه‌و وينه حه‌قيقه ته ده زانى كه ژيانى تيا ده رده كه‌ويت‌و تيايدا نمايان ده بيت‌و، ئه‌و ده سكه‌وته شى لا روونه كه مروف له خيروبيرو به‌خششه كه ى به‌رهه مى ده چنيت...

به‌لكو ده زانيت‌و ده رك ده كات كه هه لپه‌و پاله په ستوى مروقى ته ماعكارو چاوچنوك به‌دواى ژياندا شتيكى دى نييه جگه له دارووخانى هوش‌و ويست‌و ئيراده له ژيرچه كمه ى هه ستو.. سه ركه شيتيى غه ريزه‌و شه هوه‌ت‌و هه‌واوهه‌وه‌س‌و.. جگه له شوينه‌وارگه ليك زياتر كه سه رهه لده ده‌ن‌و پاشان ده پوكينه‌وه‌و تيا ده چن شتيكى دى نين.. هه‌روه‌ها جگه له‌وه ى كه چه ند شتيكن له دايك ده بن‌و دينه كايه تا له ده رياى كات‌و زه ماندا نوقم‌و نغرو ببن هيچ نين‌و، هيچ به‌و نابريت‌و به‌رهه ميكى لى ناچنيت جگه له هه ستكردنى به‌و ساته ى كاره كه ى تيا ئه نجام ده دات‌و تيايدا رووده دات.

له به‌رئه‌وه تيده كوشيت خوى له ژير چه پوك‌و ده سه‌لاتى شه هوه‌ت‌و هه‌وه‌س‌و حه‌زه چه‌وته كاندا رزگار بكات كه هوش‌و عه قل‌و فامى ده خاته ژير ده سه‌لاتى خوىو، به‌رنامه‌و پروگرامى ژيان له هيل‌و ريبازى درووست‌و هاوسه نگيى لا ده دات.

كه‌وابوو زاهيد هيچ شتيك له ژياندا به دى ناكات ته نيا كوچى سه خت‌و گرانى خوى نه بيت به‌ره‌و جيهانى ئاشتيىو دلنيايىو ئاسووده يى.

.. جا له گه‌ل ئه‌م ديدو بوچوونه يشدا زاهيد ژيان به هه موو ورده كارييه كانيه‌وه ده گريته به‌رو، به هه موو لايه نه كانيه‌وه ده يگوزه رينيت‌و له گه‌ل هه موو چوارچيوه كانيدا ده ژيت... له‌م كاره يشدا چاوى بريوه ته پيغه مبه‌رى رابه‌ر(ص)و ئه‌و ده كاته سه‌رمه شقى خوىو، سوننه تى وى ده كاته به‌رنامه ى خوى له ژياندا. ئيدى ناروانيته ژيان وه‌ك ئامانجيك يا وه‌ك دوا ئاكام.. زاهيد ئه گه ر هه‌ول‌و ته‌لاشى دا بو به ده ست هينانى مال ياخود بو داگيركردنى ده سه‌لات.. يا بو گيرهينانى چيژو له زه‌ت.. ئه‌م ده سكاوتانه نابنه ئه‌و سه ره نجام‌و ئاكامه ى كه چالاكيىو هه لسوكه‌وتى بمژىو، رووى بكاته جه مسه رى خوى.. به‌لكو ئه‌م شتانه له ديدى ئه‌ودا بريتين له‌و ئامرازو هوكارانه ى كه ده بيت به كارببرين بو دريژه دان به ژيان.. وه‌ك قوناغيك كه خواى گه‌وره خواست‌و ويستى وا بووه ببنه هويه‌ك بو تاقى كردنه‌وه‌و ئازموون‌و پالاوتن، خواى گه‌وره ده‌فه‌رمويت:

(إنا جعلنا ما على الارض زينة لها لنبلوهم أيهم أحسن عملا).(الكهف/7)

«ئيمه ئه‌وه‌ى له سه ر زه‌ويدايه كردوومانه ته ئارايش‌و زينه تى زه مين تا به‌نده كان تاقى بكه ينه‌وه كييان كرده‌وه يان چاكتره».

موجاهه ده: (خوسازيى):

چه‌مك‌و مه‌فهوومى زوهد به‌ندو په‌يوه سته به چه‌مك‌و مه‌فهوومى موجاهه‌ده‌و خوسازييه‌وه، ئه‌ويش بريتييه له: راهينان‌و مه شق پيكردنى نه فس له سه‌ر زوهدو دونيانه‌ويستيى به‌و ماناو مه‌فهوومه ى كه ده رباره ى دواين، هه روه ها په روه رده كردنى ده روون له سه ر پابه‌نديىو ئيلتيزام به ريبازى ئيسلام‌و، خوگونجاندن له گه‌ل به رنامه‌و پروگرامه راست‌و درووسته كه يدا هه‌م به‌ويست‌و هه‌م به ده روون. خواى گه‌وره ده فه رمويت:

(قد أفلح من زكاها* وقد خاب من دساها).(الشمس / 9 ـ 10)

«سه رفرازو سه ركه‌وتووه ئه‌و كه سه ى كه نه فس‌و ره‌وانى پاك‌و خاوين كردوته‌وه‌و له سه ر ريبازى راست رايهيناوه* هه روه ها بى مايه‌و زه ره رمه ندو ره نجه رويه ئه‌و كه سه ى كه نه فس‌و ره‌وانى كرمول‌و ده رده دارو ده غه زار كردووه به گوناهو سه رپيچيىو ختووره ى ناره‌وا».

كه‌وابوو موجاهيده‌و خوسازيى بريتييه له به هيزكردنى ويست‌و ئيراده‌و، راهينانى نه فس له سه ر ته رككردنى حه‌رامكراوه كان‌و، راپه راندنى ئه ركه فه رزه كان‌و، به ده ستهينانى خووخده ره نگين‌و په سه نده كان‌و، دوورى گرتن له كه‌وتنه نيو ره‌وشته زشت‌و ناپه سه نده كانه‌وه.

له‌م رووه‌وه موجاهه ده‌و خوسازيى ده روون ئه رك‌و كاريكى ئيجگار سه خت‌و سه نگينه‌و، پله يه كى به رزه له پله كانى جيهاد...، چونكه خوى ته‌لاشيكى عه قليىو ئيرادييه بو سه ركه‌وتن به سه ر زات‌و غه ريزه داو، راهينانى له سه ر وه رگرتنى رابه رايه تى هوش‌و عه قل‌‌و، پابه نديىو ئيلتيزام به هه ر ره فتاريكى ژيرانه‌و هوشمه ندانه.

حه‌زره تى عه لى(س) به فه رمووده يه كى خوى ته عبيرى له‌م موجاهه ده‌و خوسازييه كردووه‌و، ئه‌و هه‌ول‌و ته‌لاشه ى روون كردوته‌وه كه ده كريت بو سه ركه‌وتن به سه ر زيايه ره‌ويىو، هانده رو پالپيوه نه ره چاوچنوكه هه لپه رسته كاندا، كه ده فه رمويت:

(ميدانكم الاول أنفسكم، ان انتصرتم عليها كنتم على غيرها أقدر، وإن خذلتم فيها كنتم عن غيرها أعجز).

«مه يدان‌و گوره پانى يه كه متان نه فس‌و ره‌وانى خوتانه، ئه گه ر توانيتان سه ربكه‌ون به سه ريداو له‌م مه يدانه دا سه ركه‌وتنتان به ده ست هينا ئه‌وا له مه يدان‌و باقى گوره پانه كانى ديدا به تواناترو به برشت ترن، خو ئه گه ر له‌م مه يدانه دا شكستان هينا ئه‌وا له باقى مه يدانه كانى تردا بيده سه‌لات ترو ده سته پاچه ترن».

كه‌وابوو پيويسته بروادار سه ره تا له خويه‌وه‌و له ده روونى خويه‌وه ده ست پى بكات‌و، له گه‌ل ئه‌ودا تاقى كردنه‌وه بكات‌و خوى ئازموون بكات‌و، له‌ويشه‌وه سه رچاوه بگريته‌وه بو چاككاريىو گورانكاريىو ته ئسيركردن له ده‌وروبه رو ژينگه‌و كومه له كه ى خوى.

(والحمد لله رب العالمين)